Henk (Log je rot): Hey,leuk weer eens wat je te lezen.En volkomen terecht wat je weer uit je virtuele pen toverd.Vooral… Renesmurf (Gevallen kabinet): Ja, dat overweeg ik ook!
Mijn stem gaat altijd wel naar links, en nooit verloren.
Het is alleen… Renesmurf (Oud worden is nie…): Oud worden is wel leuk.
Aftakelen niet, maar ja, dat is nu eenmaal zo. Golden (Wat is het koud h…): Ik mis ook de zomer……zou zeggen weg met de katalysators,schoorstenen weer laten roken niets groene e… Renesmurf (No way geen Moske…): Als alleen de PVDA gehoor geeft, en als het dan ook nog gelukt is, dan lijkt rood me wel de juiste k… Renesmurf (Party time): Ik vind sneeuw wel mooi, dat mag van mij wel elke winter, en dat duurt tot maart!
Vooralsnog gefel…
Donderdag 31 Januari 2008 at 9:20 pm
Pitbull Peter R de Vries heeft de wijn, die Joran van der Sloot in zijn ogen gooide, er waarschijnlijk goed uitgekregen, want Peter R de Vries schijnt de zaak van de verdwijning van Natalee Holloway opgelost te hebben. Dit heeft hij gedaan door het gebruik van een verborgen camera-actie waar maanden aan gewerkt is, maar alle ins en outs zijn pas aanstaande zondag te bekijken in een extra lange aflevering van Peter R de Vries. In de open directory van de Engelse site van Peter R de Vries vonden wij een pagina met daarin een uitgeschreven gesprek tussen Peter en procureur Hans Mos. De Open Directory is inmiddels gesloten, maar wij hebben de pagina voor jullie bewaard. JORAN IS DE DADER!
Misschien dat Joran op Hyves minder populair aan het worden is, en zijn vriendenlijst zal snel in aantal afnemen.
Woensdag 30 Januari 2008 at 10:23 pm
Wordt me deze week letterlijk en figuurlijk weer kapot gegooid met aanbiedingen over als ik me uitvaart al goed geregeld heb....Kramer(Arnhems bedrijf) Dela, Yarden en zo nog wel een paar waarbij me de naam ontschoten zijn. Zelfs vanmiddag telefonisch, mag ik een paar minuten van u kostbare tijd. NEEEEEEEEEEEEEE, ik wil zolang ik leef niet eens met de dood bezig zijn. Oprotten, fuck off, val dood!
Zelfs met de post mij EIGEN verzekering, bent u wel goed verzekerd, kunnen we u nog enig advies geven. Weet u wel wat de kosten van een uitvaart zijn.....JAAAAAAAAAA dat weet ik sukkels, lozers, stelletje gestoorde. Laat me met rust.....ben van plan om nog lang niet de pijp uit te gaan. Zit er zelfs aan te denken om mijn polissen per direct op te gaan zeggen. Afkopen met die handel, een feestje bouwen zolang het nog kan. Ik ga zelf wel even van te voren de kosten besparen.
Ga wel een gat graven voor ander op ten duur val ik er vanzelf wel in, koop zelf wel even MDF plaat voor een kist, ruil onze auto wel in voor stationwagon(ofzoiets, aanhanger kan ook) Ze vragen de familie maar voor dragers, kaarten kunnen ze zelf printen, me dochter zing dus geen muziek nodig, desnoods misschien karaoke erbij kan de rest invallen, en feestje achteraf thuis. Zelf drank meenemen. (zo?n Amerikaanse fuif ofzo) Zo dat is geregeld, dat scheelt weer in de kosten, minstens 1500 euro denk ik.
Hoop alleen nu dat ze deze week niet meer met zoiets komen, want mijn hondsdolheid begint al aardig in the brain(in de hersens) te slaan. Sta dus niet meer voor de gevolgen in voor de eerst lijkenpikker die nog aan de deur komt......dan kan hij vast beginnen met graven
Respect en gevoelens voor de nabestaanden en wensen van de overledene zijn voor uitvaartverzekeringen vertrouwde begrippen. Dus bij deze LAAT ME MET RUST
Dinsdag 29 Januari 2008 at 9:40 pm
Vrijdag ben ik onderweg van het ene naar het andere adres. Normaal toch wel een beste vaart erin zitten om het altijd wel een race tegen de klok is, om toch bij iedereen op tijd te komen. Die dag ging eigenlijk van alles mis en was mijn tas en sleutels vergeten bij een cli?nt. Moest de route opnieuw afleggen en net dat ik richting de oude basis school van me dochter kom zie ik een klein kuttenlikkertje (inderdaad geen bestaand woord) blaffend op me afkomen. Denk nog, onschuldig, want zag hem gelijnd aan de riem. Net voordat ik dat mens met de hond voorbij wil rijden neemt me de hond nog een ren vlak voor me wielen. Geen houden meer aan want zo'n terugloop riem weigerde schijnbaar aan alle kanten en moest volledig remmen.
Even foto van soortgelijke riem erbij gezet, voor de duidelijkheid(nu het me nog helder is)
Slippen met de achterband en ondertussen een hond in me broekspijp en voelde een steek. Reactie was direct van me af schoppen en beest vloog een meter verder op. Enige reactie was, kut hond, en takkewijf houd dat ding bij je en rij direct door in de haast. Keek nog even achterom en zag de hond alweer blaffen tegen de volgende ronddraaiende wielen.
Toch begon het al iets te schrijnen aan me been, was echt me dag niet. Direct na aankomst van me volgende cli?nt controleerde ik even me been. Ja hoor, de bijna tandloze kuttenlikker had toch de kans gekregen om nog even een smaak te pakken van me mooie gebruinde benen(wit staat zo lullig). Goed schoongemaakt en hopen op een goeie genezing... toch even navraag gedaan vandaag bij de huisarts over de wond, i.v.m. hondsdolheid(wat ik eigenlijk van nature al heb) of tetanus. Helaas was te laat met reageren want de normaal moet je toch even een spuit halen binnen de 72 uur.
Denk meld het toch even op me log als ik wartaal uit ga slaan(zoals dagelijks) op andere logs. Dan kunnen jullie geen schadeclaim indienen, want ben dan ontoerekeningsvatbaar!!!
Maandag 28 Januari 2008 at 9:05 pm
Ben nooit echt een dichter geweest buiten een sinterklaas rijmpje om. Met een rijmwoordenboek erbij zoals Hazes gebruikte lukte het me wel een beetje om zo een zin in een rijm uit te laten komen.
Maar Noaomi heeft me al vaker versteld laten staan om de gevoelens en gedachten om te zetten in mooie gedichten over haar oma en haar dood. Dit is wat ze me ook stuurde.....en voor ons had geschreven. Ontroerde me wel. Een steun,
Jullie waren De engeltjes van me oma,
Stonden altijd voor haar klaar,
Ze hoefde maar te bellen en jullie waren daar.
Jullie zijn dat soort mensen dat iedereen,
Voor zich zelf zou wensen.
Ook voor ons zijn jullie daar.
Dat is een mooi gebaar.
Zonder jullie hadden we het niet gered.
Toen we voor het blok werden gezet.
Het mooiste wat oma heeft nagelaten,
Zijn jullie twee engeltjes.
Een onvoorwaardelijke steun.
Zondag 27 Januari 2008 at 10:50 pm
Nou duidelijk omdat ik wat kwijt wil, en nog eens lekker me eigen woorden gewoon heerlijk wereldwijd het web in wil gooien.
Lees ik ook bij anderen?? Ja maar dat is maar een kleine selectie omdat ik eigenlijk alleen reageer bij anderen omdat ze me kunnen boeien met woorden, of onderwerpen. Schrijfwijze, en misschien wel iets in mezelf zie bij hun. OOPS zeg ik nu teveel.
Maar gisteren kwam iemand naar me toe, en vroeg me dus, wat schrijf je dan, en waarover zal je nooit schrijven. Kraak denk, en ja ik weet het antwoord, en voor de persoon in Kwestie.....lees even rustig door. Ik schrijf eigenlijk waar ik over na denk, over lees, over meemaak, en wat me stoort, wat ik leuk vind, en hoe ik ben!!!
Ik zal nooit schrijven over roddels van een ander. Geen seksverhalen en zal nooit discrimineren. Als denken ze anders over me omdat ik niet blij zal zijn als er een moskee voor me deur geplaatst word, maar alah boeie!! En natuurlijk niet over de EO en de VPRO (sorry smurf) maar daar lees ik al teveel over. En zal zeker nooit schrijven over de mode, want doe daar niet aan mee.
Verder ben ik overal wel voor te porren, om in de virtueel pen te duiken, elk onderwerp is me niet te gek.
Wat ik vandaag wel geleerd heb is dat Hyves een ziekte is waarvan je jeuk krijgt, dus Hyvers opgelet....die kan nog groeien tot een epidemie?.ook daar zal ik niet meer over loggen.
BTW als er nog lezers zijn die een bepaalde soort onderwerp willen zien in mijn log....hou me aanbevolen om er niet over te schrijven.
Zaterdag 26 Januari 2008 at 10:29 pm
Nou na velen verzoekjes ben ik weer een hyves account begonnen, en begon na 2 uur toch wel te snappen hoe alles werkte. Al snel was me eerste vriendje al in me lijst, en al sla je me verrot weer niet hoe het gebeurde.....Tot ik op zoek ging naar bekende namen, familieleden, en vrienden.
Voeg toe als je vriend, of gewoon oude bekende waar je al jaren niks van gehoord hebt. Leuk om eens lezen hoe het met hun is vergaan.
Dan krijg je de keuze om je profiel om te toveren en dat inmiddels gedaan in Elvis Style.....
Anders kijk ook eens op mijn Hyves
Vrijdag 25 Januari 2008 at 11:02 pm
Eindelijk is na veel energie de zolder helemaal leeg en opgeruimd. Koste best veel moeite omdat er eigenlijk een verzameling van 23 jaar lag. Spullen waar je op dat moment geen afstand van kon doen, en op zolder terecht kwam. Steeds meer erop, maar bijna nooit eraf. Tot ik echt radicaal ging ruimen. Veel kunnen verkopen op marktplaats, veel weg gegeven, wat voor andere wel wat kon betekenen, en speelgoed, babyspullen geschonken aan een aanstaande tienermoeder. Natuurlijk zijn er altijd spullen die absoluut niet weg kunnen, en dankzij me moeders naaikunst een mooi gordijn gemaakt voor een afscherming van de spullen op de zolder.
En dan te bedenken dat de hele zolder vol lag en nu een plek is geworden van vrije doorgang en ruimte.
Jessy's kamer is ook helemaal klaar en het is geworden....... CARS
Zijn eigen keuze en omdat hij toch wel de kleinste plek in huis heeft was het improviseren om aan zijn wensen te voldoen.
Hij wilde ook een bureau en boekenkast, wat niet zo in de winkel te koop was qua maten dus moesten we het zelf maken.
Bureau voor zijn laptop.....en een boekenkast voor zijn favoriete boekjes.....
Natuurlijk een bewakingscamera, zodat we kunnen zien wat er boven gebeurt als we beneden zijn.
En natuurlijk zijn bed.
Op naar de volgende slaapkamer, want me zoon wilt nu ook wel van zijn witte muren af .
Donderdag 24 Januari 2008 at 10:43 pm
Moest er toch aan geloven om een andere toestel aan te schaften, na veel valpartijen, watervallen begon mijn oude nokia kuren te krijgen na 4 jaar trouwe dienst. Heb me toch altijd wel afgevraagd tot hoever je kon gaan met een nokia, omdat ik met mijn werk toch heel veel rare capriolen uit haalde met de telefoon. Bellen op de brommer was soms een must en regelmatig verloor ik de telefoon onderweg. Helemaal uit elkaar als een bouwparket maar eenmaal in elkaar gezet bleef hij me de diensten bewijzen die ik nodig had. Daarvoor had ik ook altijd een nokia, niet omdat ik erbij wilde horen, maar omdat het me steeds zo uitkwam. Maar nu ging ik bewust uit van weer een nokia. Winkels afgestruind en eindelijk kwam ik overeen met Bel Compagny.
Mijn wensen waren dit keer duidelijk. Ik en me man wilde internet erop...handig voor als zijn gehoorapparaten niet goed werkte en zo msn een oplossing kan bieden om contact te houden. Wilde een ook een fotocamera, en soms een filmpje kunnen schieten voor onderweg. Moest een agenda in zitten, wekker, mp3 speler en een radio. Genoeg eisen, maar de Nokia N95 bied alles wat ik wilde hebben.
Hopen dat deze nokia ook jaren meegaat, en wel tegen een stootje kan.....en dankzij de navigatie systeem zal ik ook niet snel meer de weg kwijt raken......
Woensdag 23 Januari 2008 at 10:24 pm
Ik heb dikke problemen met mijne computer, mogelijk een virus !!!?
Soms zijn er foto?s waar het ??n en ander op ontbreekt, zoals volgend beeld. ????
Ofwel is de disk vol !!!!!
Ofwel krijgen we deze eigenaardige toestanden, er mankeert toch wel iets !!??
Volgende toestanden zijn toch wel straffe toebak, maar ik laat me niet doen !!!!!
En sorry, maar als ik de beelden van 9/11 wil bekijken, gebeuren er toch wel zeer rare dingen ????
Raar virus in mijne computer, er is niets tegen te beginnen.
Dinsdag 22 Januari 2008 at 11:08 pm
Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem wel!
Er is altijd wel een leugen om bestwil, of iets van de waarheid afwijken, of niet precies vertellen hoe het zit. Woorden weg laten in het verhaal. Zo kan je wel 1000 bedenken om net niet te vertellen hoe het werkelijk is, of er precies zo een draai aan te geven dat het toch anders lijkt dan de werkelijk is.
Zo heb je ook mensen die de woordkeuze zo kan verdraaien, dat het precies lijkt dat het allemaal afkomstig is van derde, maar nooit de schuld leggen bij zichzelf. Dan heb je nog een factor mensen die zelf geloven wat ze vertellen, en er nog op in gaan, alsof de fantasie en werkelijkheid niet meer te scheiden is.
Dan heb je ook mensen die een andere verwijten maakt over het niet vertellen van de waarheid maar dan zelf de trap neemt.
Tussen leugen en waarheid ligt vaak een grens, of zijn woordkeuzes niet altijd om daar gerechtigheid bij te halen. Het niet vertellen kan ook een deel van bescherming zijn waardoor het niet een leugen is, maar een leefwijze is om je privacy te beschermen. Dan is het weer een deel weg laten, maar moeten we daar ook onder verstaan dat het een leugen is??
Dan hebben we nog de roddel rubriek.....roddels zijn in mijn inzicht onwaarheden wat er over een persoon gezegd wordt, of dan aannemen dat het zo zou kunnen zijn dat het gebeurt is! Of geruchten verspreiden naar derde en zelf je vuile was binnen laten hangen.
Voor mij is er maar een weg.....gewoon de weg zoals het is, en niet de draai geven aan andermans fouten, maar de link bij jezelf gaan leggen.....en alles wat niet besproken wil worden, over zwijgen......dat is geen leugen.
Maandag 21 Januari 2008 at 10:19 pm
Wilde eerst loggen over de Wethouder dat homolessen geeft maar vond niet dat hij zijn snikkel kon gebruiken om in andermans zaakjes te steken. Dat hij van zijn geaardheid geen geheim wilt maken, oke! Maar om de lessen vanuit de invalshoek van moslims belichten snap ik niet.
Krijg er toch wel een vreemd idee bij, of misschien verkeerd beschreven door onze media......
Zal er niet verder op door gaan, want lijkt me dat iedereen gelijk is, en waarom geen vrouwenlessen??? Mannenlessen, opvoedlessen etc.
Ga het maar over de tandarts hebben....Als kind had ik het nooit zo op tandartsen. Bang voor alles wat er mee te maken had. Waarom, geen idee, trauma meegekregen door het geschreeuw in de klaslokalen als de schooltandarts er weer was. Waren echte beulen en werden dan al snel de smoelensmid genoemd. Moest ook komen en voordat ik aan de beurt was, had ik de spatten al genomen. De eerste keer naar huis, maar al snel kreeg ik door dat het niet een slim idee was, me ouders brachten me dan alsnog. Hadden ze geen begrip voor een angstig meisje wat door de brede handen van zo'n vent me smoel bijna uitscheurde. Gaten vullen en trekken, en verdoving?? In die tijd was het hard worden, en ging alles op een stenen tijdperk gebeuren. Niet zeuren, was zo voorbij, maar ondertussen zaten ze je wel op de zenuwen te boren en zou je spontaan door de grond heen zakken. Elk half jaar zag je de witte jassen door de school heen sluipen, en weer een poging van mij om eronder uit te komen. Nam stiekem de benen en verschool me in de bossen van me trouwe speelplek. Zelfs me broers werden voor een speurtocht op pad gestuurd, en al snel werd ik weer gevonden. Weer aan de hand van me moeder naar de beul.....zucht gelukkig geen gaatjes. Was voor niks op de loop gegaan. Na een paar jaar vonden me ouders me toch wel te groot geworden om mijn angsten te ontvluchten en kreeg een preek van accepteren van de realiteit. Tandarts was nodig om je gebit te beschermen voor verrottingsprocessen.....Angst is altijd gebleven... maar de moed en de lef is er voor gekomen.
Gelukkig anno 2008 zijn de tandartsen toch wel beter ontwikkeld!! Op de zenuwen zitten word onderdrukt!
Zondag 20 Januari 2008 at 3:08 pm
Hallo beste lezers van The Battlestreet,
Hier een gastlog van Golden. Gisteren een schitterende dag met Dolinda gehad,we zijn samen naar de fan avond van Ron Jesse geweest. Ik hoor iedereen nu al denken wie is in hemelsnaam die man,nou dat kun je bekijken en luisteren via de volgende link van Ron-Jesse Dolinda was bij mijn huis rond een uur of 4 en na even gezellig wat gekletst te hebben zijn we samen naar de cafetaria gegaan en even wat te eten gehaald,je kan niet weg op een lege maag natuurlijk.
Na deze maaltijd vetrokken we met haar pittige auto ;) richting Utrecht. Dankzij de Tom Tom (bedankt he Teun dat ze hem mocht lenen) kwamen we exact op de plaats van bestemming aan. Wel wat vroeg dus we besloten eens het centrum van Utrecht te verkennen. Dat was op zich schitterend. Een echt stad vol met studenten en jawel uiteraard stond de Dom toren te schitteren(jawel dolin dat was nu de Dom hihi).
Na ook het FC Utrecht stadion te hebben gezien gingen we op weg naar de zaal waar het optreden van Ron zou beginnen. Tot mijn verbazing was het echt goed vol! Na ons voorzien te hebben van een goede plaats begon het concert.En wat een concert.....schitterend gewoon!!! Als groot Elvis fan heb ik grote bewondering voor de manier hoe Ron de nummers van The King zingt. Schitterende uithalen bij My way en What now my love.De zaal was ongelooflijk enthousiast en er werd dan ook druk met telefoons en camera's gefilmd. Zelf als je geen echte Elvis fan bent dan nog is het zeker de moeite waard eens te luisteren naar hem want hij zingt ook niet Elvis nummers.
Na een aantal uren besloten we weer richting huiswaarts te gaan daar Dolin nog een lange weg terug moest rijden en vandaag weer vroeg uit de veren moest.
Al met al een onvergetelijke avond op stap geweest met een schat van een meid Dol bedankt he en je weet het soulmates forever and ever! Rest mij nog te zeggen dat Dolin zelf ook erg goed kan zingen. Kan iedereen aanraden eens een kijkje op haar site te nemen. http://dolinda.com/
Speciaal als dank voor mijn soulmaatje en alle Elvis fans een nummer van Elvis Presley.
Groetjes Golden.
Donderdag 17 Januari 2008 at 10:48 pm
Ik ga me geld ophalen op school waar ik gezeten heb(grapje), maar sinds kort zit ik dus weer in de schoolbanken. Weet nu precies waarom ik school vroeger vervelend vond. STIL ZITTEN. Ben altijd een doener geweest, was altijd en bewegen, nooit gevangen voor een gat en was altijd erg creatief bezig. Lessen zijn wel boeien, interessant en denk dat ik er toch wel wat van zal gaan leren. Alhoewel praktijk en theorie toch vaak heel anders is. Langzaam zullen me lessen toegepast gaan worden in praktijk en zal weer als een motormuis door de stad gaan crossen. Race om de klok en voor iedere cli?nt een bepaalde tijdgrens waar je jezelf dan aan moet gaan houden. Avonden, weekenden, feestdagen zullen voor mij nooit meer hetzelfde zijn of moet vakantie hebben.
Nadeel is ook dat ik in een heel ander soort wijk me ga racen....wijk wat me wel bekend is, maar straatnamen nog onduidelijk zijn en IK als gevoel voor richting zal ik... denk ik ....vaak in de verkeerde straat staan of zelfs bij het verkeerde woonhuis. Jammer geen TOM TOM op me scooter maar overweg me wel een telefoon aan te schaften met een navigatiesysteem. Kaarten werkt niet bij mij omdat ik vaak niet eens weet als ik ze boven of onder vast moet houden. West of noord aan moet houden. Dan praat ik nog niet eens over het weer, wat vaak niet te voorspellen is in Nederland.
Zoals het er dus nu naar uit ziet zal ik zeker nog anderhalf jaar in de schoolbanken blijven zitten....tot ik me diploma op zak heb.
Blijven leren....en dan nog van je kinderen moeten horen. Mams heb jij je huiswerk al af, heb je wel goed geleerd??
Woensdag 16 Januari 2008 at 8:31 pm
9 jaar geleden kwam ik via mijn werk bij een cli?nt terecht. Klikte direct tussen ons en volgens de sterren was ik haar Ascendant. Ze geloofde heilig dat er meer was tussen hemel en aarde. Was er nogal sceptisch over en wilde niet eens het tegendeel bewijzen en nam het zoals ze dat wilde en voelde. Volgens haar was het geloven in hiernamaals iets wat haar om het gemak stelde, zodat het sterven niet moeilijk zou worden, maar een verlossing uit het lijden. Wie was ik dan om haar op andere gedachtenis te brengen. Uren konden we filosoferen over de doel van het leven, waarom we terug komen, en wat we af moesten maken in dit leven. Niet altijd met veel tactiek waren mijn antwoorden, maar wel gemeend en oprecht. Regelmatig verzond ik bij haar een smsje aan me zoon of dochter om ze te laten weten dat ik wat later thuis kwam. "Handig en leuk ",zei ze, en wilde dat ook leren. Ik bood haar gelijk een mobieltje aan en begon zo haar het sms gebeuren te leren. Lufe you was dan altijd het slot woord van haar smsje of die van mij. Smsen met mij was niet het enige want al snel hield zo sociale contacten (zoals Frieda zou zeggen) met haar mobieltje. Buren voor de koffie of boodschappen, verre kennissen bij een verjaardagsgroet, na de dochters om even te laten weten hoe het ging en zo ging het dagelijks Tot ze vorig jaar een paar keer op de rand van leven en dood heeft geschommeld. Een simpele opname van obstipatie verliep als een 10 weken opname in het ziekenhuis. Daar ontnamen ze haar dierbare oude nokia die ze van mij had gekregen. Geschokt, verdrietig en aangeslagen was ze, moest dat ook nog gebeuren. Waarom een oud ding stelen, wie deed zoiets om van zieken dingen te ontnemen. Hoe moest ze nog langer iedereen op de hoogte stellen als ze even niet kon praten. Treuren was nutteloos en besloot een simpel telefoontje terug te kopen. Dit was niet eenvoudig om haar te overtuigen dat het weer even anders ging en zo begon ik me uitleg te geven over de telefoon.
Helaas heeft ze er niet lang van kunnen genieten en 29 november overleden......vandaag samen met haar moeder uitgestrooid op haar favorieten plek in Arnhem.Alle dierbare aanwezig...... Frieda rest in peace en misschien ooit, ja ooit dat we elkaar weer zullen tegenkomen.
Mijn laatste woorden in de aula waren dan....
De tijd heelt alle wonden,
maar ook dit gapend grote gat
Heeft iemand hier iets op gevonden?
Dan zou ik willen dat ik het had.
De wond wordt niet kleiner,
de pijn wordt meer.
Wat was het met jouw toch veel fijner,
jij dood, wat doet het toch zeer
Zondag 13 Januari 2008 at 4:27 pm
Voor een jaar of 5 terug merkte ik steeds meer dat ik vaker woorden moest herhalen tegen me man, of dat hij het verkeerd verstond.. Soms wel eens een woordwisseling, omdat hij ook dingen verkeerd begreep als de kinderen wat zeiden. Lastig op zich maar als het tijdelijk is dan kan je het nog allemaal goed overzien. Maar na een doktersbehandeling en een test bij een KNO arts bleek dat hij inderdaad een gehoorschade had. Geluiden kon hij steeds minder waarnemen en een gehoorapparaat moest dan ook een oplossing bieden. Dat bracht nog wel wat te weeg, want meneer wilde geen koelkasten achter de oren en wilde niet opvallen als een dove man. Hij was jong en ging echt niet voor schut lopen, zoals hem woorden waren. Na veel gebeld te hebben naar verschillende gehoorapparatenwinkels kwamen we uit op Hans Anders. Inderdaad de prijs was anders en had digitale hoortoestellen. Geen apparaat achter de oren maar simpel dopjes met digitaal techniek. Dat leek hem wel wat.......Na een goeie meting en afdrukken was het dan zover.....de oren konden weer horen
Even wennen maar al snel een genot voor ons gezin. We hoefde niet te schreeuwen, en de woorden werden weer normaal opgevat. Toch zat er een nadeel aan alles, want als er veel bijgeluiden waren, kon hij het goeie geluid ook niet goed waarnemen. Dan riep of zei hij vaak, sorry ben doof ik kan het niet goed horen. Veel gespot en achter de rug om en geklets gebeurde dan ook regelmatig. Somber en zielig voor de personen die het deden, want hadden geen enkele notie hoe het aanvoelde om doof te zijn. Vaak sprong ik met me grote bek er ook tussen, maar dit kon niet altijd.
Later was iedereen wel bewust van zijn slechte gehoor en hielden er vaak ook rekening mee dat ze dichter bij hem moesten staan of even aan moesten tikken als er veel bijgeluiden waren. Tot vorige week. Hij had oorpijn en was zo gezwollen dat een apparaat niet paste. Weer meer onze stem verheffen, en na een dokterbehandeling bleek ook een flinke oorontsteking. Druppelen maar en na een paar dagen kon zijn gehoorapparaat weer in de oren......alleen gisteren leek hetzelfde weer flink op te spelen en zelfs zijn andere oor werd gevoelig. Toch vandaag maar naar een dienstdoende arts, want zelfs zijn kaak en klieren waren flink gezwollen en een lichte verhogen. Hij had allebei de oren nu ontstoken en moesten direct behandeld worden met druppels en antibiotica. Nadeel van alles dat nu allebei de gehoorapparaten buiten gebruik liggen zolang de oren nog ontstoken zijn.......en wordt zijn sociale contact even afgesloten van de buiten wereld. Gelukkig allebei in bezit van een computer en communiceren nu via msn. Of zal het tijd worden dat we gebaren taal gaan leren???
Zaterdag 12 Januari 2008 at 9:58 pm
Onze isolatie op de zolder voor elkaar en omdat de groene platen op de vloer wel wat rotzooi kan veroorzaken hadden we besloten om voor tijdelijk goedkope vloerbedekking erop te leggen. Zolang het dakkapel er nog niet opstaat en nog geen offerte is gedaan moesten we ook zelfs de isolatie beschermen voordat het onder de voeten weg gelopen zou worden door groene vezels. Besloten ook even te wachten met laminaat leggen omdat het anders toch zou beschadigen. Plaatsen van een vaste trap moest ook nog gebeuren.
Kwantum was dan de perfecte oplossing en gingen voor 6,95 per meter vloerbedekking halen. 6 meter lang hadden we dan ook even genoeg aan om het achterste gedeelte van de zolder dicht te leggen. Minder stof wat dan naar beneden kon dwarrelen. Bestelde 6 meter en normaal gesproken blijf je dan bij het snijden staan, maar ik dacht even alles tegelijk te doen, en ook even tussendoor naar band, en meubels te kijken. Betaal het tapijt en moest met de betaalbon terug om de vloerbedekking op te halen.
Thuis aangekomen besloten we beneden vast een deel van de zijkant te snijden, zodat het makkelijk was om de op de zolder te leggen. Eindelijk alles door het het gat van 50 bij 60cm gedrukt ging me man verder de rest doen. Beneden hoorde ik al enige opmerking van irritatie. Gefrustreerd en boos zei hij, HET PAST NIET. Ik gelijk hoe kan dat, hebben we dan verkeerd gemeten. Nee hoor, het was duidelijk de meneer van de Kwantum had in plaats van 6 meter maar 5 meter gesneden. Nog een keer meten als wij echt geen fouten hadden gemaakt. 4 meter breed bij 6 meter had het moeten wezen, maar helaas 5.05 m meer kon ik er niet van maken.
We besloten toch even te mailen naar de Kwantum Dit was hun antwoord.....
Naar aanleiding van uw e-mail, kunnen wij u het volgende meedelen.
Allereerst betreuren wij het voorval. Helaas kunnen wij vanuit het hoofdkantoor uw klacht niet beoordelen.
Wanneer u een klacht heeft over een product dat u bij Kwantum heeft gekocht, raden wij u aan om de klacht in de vestiging te melden waar u de vloerbedekking heeft gekocht. Bij Kwantum worden klachten altijd via de vestigingen in behandeling genomen. Onze medewerkers in de vestigingen zijn u graag van dienst en zullen uw klacht in behandeling nemen
Toch nog even telefonisch contact gelegd en hun enige optie was terug brengen. Doodziek werd ik ervan, want een stukje vloerbedekking door een klein gat persen had ik geen behoefte meer aan. Besloot ook terug te gaan zonder vloerbedekking en met bon. Als hun bewijs wilde hebben moesten ze maar meerijden. Ik had voor mijn waar betaald en wilde ook in me gelijk gesteld worden.
Een irritant mannetje probeerde me onder de tafel te lullen maar al snel had ik de hele zaak op stelten. Ik was de benadeelde en wilde gewoon waar ik recht op had, hun hadden snelle Henkie met de snelle mes aangenomen, zonder meters te kunnen tellen. En ik eiste gewoon dat er een vergoeding kwam of meters waar ik recht op had. Als ik een fout had gemaakt kon ik zelf nog wel opbrengen om 7 euro te betalen, en stond toch niet om een paar centen de boel te beflikkeren. Was ook niet van plan om nog een stukje van me zolder af te halen. Had me al genoeg gekost om steeds op en neer te rijden, telefoongesprek.....wie zou mij dat betalen dan???
Na een keihard gevecht kreeg ik toch waar ik recht op had, maar zal ook nooit meer een stuk vloerbedekking halen bij de Kwantum zolang snelle Henkie daar nog werkt!!!
Woensdag 09 Januari 2008 at 10:00 pm
We hebben besloten om onze donkere zolderkamertje een zonnige kant te geven. We gaan een dakkapel laten plaatsen, alhoewel als dit allemaal wel gedaan mag worden. Niks in Nederland mag zomaar, al is het je eigen betaalde woning. Alles moet netjes aangevraagd worden bij de gemeente. Ingeleverd met een bouwtekening en wel. Dan kom je in een soort kringloop van het gemeente gebeuren terecht en sturen je van het kastje naar de muur, alleen zonder kapelletje.
Via de website kan je terecht en eerste tegenvaller was al dat de gehele dag de website niet beschikbaar is. Eindelijk vandaag nieuwe kansen en bekijk waar ik heen moest. Online aanvragen via digiD handig dacht ik. Maar na twee pogingen inloggen krijg ik een straf van 24 uur omdat me inlognaam niet met wachtwoord overeen komt. Lekker dan....toch moest het kloppen. Typfoutje zeker maar daardoor bleef ik wel 24 gebant. Telefonisch dan maar. Na eindelijk 25 verschilde opties had ik eindelijk de juiste persoon dacht ik. Alleen door een dubieuze zaak werd de verbinding verbroken. Had het even gehad met bureaucratie van gemeente Arnhem en ga morgen persoonkijk wel een bezoek brengen. Hoop alleen dat ze sneller werken dan de telefooncentrale.....anders neem ik me lunchkoffertje wel mee.
Maandag 07 Januari 2008 at 10:24 pm
Zoals elke dag lees ik de krant even door maar vandaag denk ik, wat is het in godsnaam van dag? Vrijdag de 13e?? Duitse vrouw spoelt echtgenoot door de wc, man kookt zijn vriendin, vandaag dag van de scheidingen, en alsof het nog niet genoeg is slaan agenten al irritante mannetjes. Britney blijkt opeens manisch depressief....de belasting met een mega probleem... opa laat zijn kleinzoon verzuipen, terwijl hij al jaren zwemles geeft. Dan onze politiek Den Haag cre?ert wegwerppersoneel.
En dan de dag dat ik na velen jaren weer in de schoolbanken ben getreden.....me schouder weer lekker irritant pijnlijk wordt en hoop op een goeie behandeling morgen van de orthopeed, het weer om te huilen is .....
dat vandaag bijna stikte in een dropstok.....
Hopelijk een betere dag morgen.
Zondag 06 Januari 2008 at 9:52 pm
Deze week erg druk geweest met het opruimen met de zolder, en er is vooruitgang. Inmiddels is alles weer te overzien en langzaam komen we door de puinhoop heen. Eigenlijk niet eens puinhoop maar verzamelwoede zal ik maar zeggen. Jessy kreeg daardoor wat minder aandacht en hadden belooft zondag mee te nemen naar de dierentuin.
Zoals gezegd ook gedaan.
Eerst na lekker uitgeslapen te hebben, en een warm bad reden we naar Burgers Bush. Buggy in de auto, was handig voor het ventje als hij moe zou worden, alleen de enige die moe werden waren opa en oma.....Jessy bleef rennen van olifant tot aap. Was niet te stoppen en wilde ieder dier of plant goed bekijken. Tot we in de dessert aankwamen. De geur van uitwerpselen van dieren kwam ons tegemoet. Stinkt hier he oma, zei hij. Kon hem ook geen ongelijk geven en liepen snel door naar de Bush. Lekker warm en Jessy kon eindelijk zijn jas uit. Water riep hij en hoorde in de verte de waterval en moest en zou het zien. Kende al de weg, want ging wel vaker met opa mee naar de dierentuin. Tot we op een weggetje kwamen en kleine plasjes water tegen kwamen??..
Vrijdag 04 Januari 2008 at 9:27 pm
Het meest vrouwelijk aan een lichaam is voor ons dames toch wel de voorgevels, en zo kan ik wel 20 namen bedenken wat borsten wordt genoemd. Ben nooit echt bevoorrecht en had, zoals me broer zij twee doorgeprikte eierdooiers. En eigenlijk boeide het me nooit. Had niet in de rij gestaan van dd cup maar net een klein b tje. Voelde me niet minder vrouwelijk omdat er niks bijna in me truitje zat. Had geen schaamtegevoel, en scheelde me alleen maar dure bh's kopen. Niet opgepropt in een stuk doek met een strakke sluiting van
achteren. Geen irritante beugel dat onder de borsten drukte. Laat maar hangen was dan me motto. Dit heb ik jaren volgehouden.
Tot voor een paar jaar terug ik toch wel merkte dat er een groeiproces op gang kwam, lichaamsgewicht werd iets meer en ook me voorgevels begon grotere vormen aan te nemen. Zonder hangmatje kon het niet meer langer en besloot toch maar om die dingen beter te beschermen tegen het weersklimaat. Zoeken naar de juiste maat was dan niet altijd even makkelijk. Keuzes genoeg en alle soorten en maten. Beugels, push up of me gelzakjes om het toch meer te laten lijken. Simpel of een sport model. Lingerie of eenvoudig wit of huidskleur.
Liet me helemaal voorlichten, tenslotte was het een deel van je lichaam, wat best wel goed verzorgt moest worden. Moest wel even aangeven wat mijn behoefte waren. Wilde ik ze steviger laten lijken moesten ze groter lijken, was het voor het sporten? Met hardlopen hadden de booppies nog wel eens de neiging om alle kanten op de vliegen.
Maar besloot simpel te beginnen met een ding wat ik niet wilde voelen, maar wel dat het redelijk in de blouse gezien kon worden.
En dan snap ik niet dat mensen die bijna niks hebben om er steeds meer van willen maken. ONDINGEN ZIJN HET.....zitten alleen maar in de weg. Hardlopen is pijnlijk, lekker slapen op de buik wordt proppen met kussen, vergroten kans op rug en nek klachten, dus waarom meer willen als kleiner fijner is.
Donderdag 03 Januari 2008 at 10:22 pm
Na een 10 jaren plan van verzamelen en bewaren is het tijdperk aangebroken. Ben de zolder aan het ontruimen. Wist niet eens dat een mens zoveel rotzooi kon bewaren op een plek. Dingen wat al jaren niet gemist word maar toch op de grote zolder wordt gedumpt. Dit is nu aan het veranderen en radicaal ook. Niks meer bewaren, buren en kennissen blij maken met banden, paardenspullen, kasten, poppen, boxen, video's radio's en nog veel meer. Sommige dingen krijgen een plekje op de marktplaats en ................
Wat echt kapot is wordt maandagmorgen opgehaald door de gemeente ophaaldienst.
Alleen een vaste plek geven zal nog even duren, en zal dagelijks een uurtje op de zolder door brengen om alles uit te zoeken. Waar komen de kerstspullen van het jaarlijks gebruik. Leesboeken uit me kindertijd, nog te vroeg voor me kleinzoon om van zolder te halen?? Jagers jasje van mijn opa, zoiets moet toch bewaard blijven, trommels uit me jeugd anno drumband tijd, gitaren wat ik ook wilde gaan leren bespelen. Barbies van me dochter, misschien zal ik ooit een kleindochter krijgen. Dat zijn weer dingen waar ik nog geen afstand van kan doen.
Me kleinzoon is inmiddels druk bezig met het nieuwe oude speelgoed, en kijkt zijn ogen uit. Bewaren kan ook de voordelen opleveren van speelgoed dat generaties mee kan gaan. Voordelen dat nostalgie bewaard blijft en zo weer even een terugblik in de kinderjaren met een oude pop van mezelf waar armpjes nog verbonden zijn met ijzerdraadjes. Hergebruik van spullen kan zo toch nog een tweede kans krijgen. Dat gebeurt er nu dus speelgoed dat al generaties wordt doorgegeven. Bewaren heeft toch wel nut??
Woensdag 02 Januari 2008 at 10:57 pm
Weiger nog een stap over de drempel van mijn huisarts te zetten, al lig ik op sterven. Weiger nog een receptje aan te nemen. Eigen risico van ?150,=......'Ga lekker zelf eens even proberen om mijn apotheekkasten te vullen als er nog kringloop pillen in omloop zijn. Misschien advies telefonisch indienen en op marktplaats proberen om het te kunnen kopen voor een scharrelprijsje?? Vertik het nog langer om de rest van me leven te betalen voor me eigen ziekte, terwijl vroeger de recepten in de rond werden gestrooid met tantes incontinentie materiaal, en hele familie voor zien werd met maandverband. Opa haalde de viagra voor al zijn zonen.
We krijgen qua koopkracht er niks bij, maar alles wordt duurder. Regering trapt ons allemaal in de goot, langzaam glijden we naar de daklozenopvang als het zo nog langer door gaat.
Uitgerekend zijn we allemaal dik hondenden euro?s erop achtergaan?..en dit is dan nog maandelijks..
Run op apotheek om eigen risico voor te zijn in 2007 en dat scheelt nu weer ?150,=.
maar geen ?250,=. no-claim, even rekenen hoor. Hallo zijn we nu zo dom??
En voor de jongens en meisjes die nog thuis wonen, vooral blijven doen. Lekker blijven wonen bij je ouders nu ze nog leven, want zodra je op straat wordt getrapt of komt te staan is het afgelopen met een eenmansloontje om nog van alle luxe te voorzien. BTW niet ziek worden hoor. Kost geld!!!
Dinsdag 01 Januari 2008 at 8:27 pm
Hoop voor iedereen veel geluk, gezondheid en eigenlijk alle het goeie wat wenselijk is. Kan er een heel verhaal aan vast gaan typen, maar eigenlijk is dat enige wat ik nog vandaag kwijt wil.
