Posted by Brigitte on 2 mei 2012
En ja hoor, daar is ze weer!
Weer een studie, en weer blokken!!! Dat terwijl ik gezegd heb, ow nee niet meer voor mij, maar zoals ik altijd zeg, je bent nooit te oud om te leren. Had na de vorige opleiding er echt zo de balen van, en mijn leven was zo druk genoeg, maar nu de kinderen het nest hebben verlaten waag ik me toch nog maar een poging! Boeken in huis en het huiswerk is weer begonnen….Enige wat me zwaar tegenvalt is het verpleegkundige rekenen. Alles weer terug halen wat we vroeger hebben geleerd ! Dus niet mokken weer lekker een paar jaar blokken!
Posted by Brigitte on 29 februari 2012
Eigenlijk gaat de week best snel voorbij en lijken de uren wel dubbel zo hard door te draaien! Steeds meer te proberen te doen en je dag per uur nauwkeurig beschreven in een agenda! Werk, oppassen, tandarts en doktersafspraken, huishouden , winkelen en zo gaan we maar door!
Mijn leven zonder agenda is bijna niet meer voor te stellen en zou ik niet meer zonder kunnen, alhoewel ik het wel eens probeer! Afspraken worden dan vergeten en kom ik er dan te laat achter! Vorige week had ik een briefje in mijn tas met erop 8 maart! Verder door de haast natuurlijk niet erbij geschreven welke afspraak! Denken, piekeren en dan blijven je hersens maar malen, wat had ik nou ook al weer op die dag!
Vragen aan je kinderen, man en anderen als ze misschien wisten wat 8 maart voor hun betekende! Vaak kom je dan na 8 maart er wel achter wat het zou kunnen geweest zijn en ging in mijn agenda bladeren! Wie zou het kunnen zijn, welke instanties, afspraken kon ik hebben gemaakt en ging van dag tot dag af!
Eindelijk gevonden….wat stom….begint mijn hersenfunctie nu al op 80+ te lijken. Nu hoor, de drukte en dat racen om de klok is de oorzaak dat je niet meer alles kan opnemen!
Tijd om eens te plannen wanneer je vrij moet hebben en daar een dikke streep in je agenda neer te zetten met VRIJ
Posted by Brigitte on 11 februari 2012
Vandaag kwam ik ergens waar ik een boek mocht lenen om te lezen….de 48 wetten van de macht!
Lijkt me wel boeiend om te lezen, want zo beleef je wel hoe andere in een machtpositie zijn gekomen en het gaat als terug naar de 15 e eeuw. De eerste hoofdstukken zijn gelezen en passen we allemaal druk en macht toe tot anderen. Onze zinnen gezet op iets om te krijgen, te beheren en bereiken. Door iets te bereiken moet je erachter gestaan, geloven in wat je doet en daar druk op uit te oefenen. De mensen die boven je staan, een gevoel geven dat ze goed, aardig, beter en talent hebben.
De tweede hoofdstuk van de wet is me nog wat onduidelijk en toch weer gericht om waarheden. Vertrouw niet teveel op je vrienden, gebruik je vijanden!!
Vrienden zullen sneller jaloers worden en zijn eerder geneigd om je te verraden. Uitleg is dan dat je meer verteld over jezelf en dat ook een zwakke punt is dat het tegen je gebruikt kan gaan worden. Zelfde als de uitleg eerlijkheid kan dan als een botte mes overkomen, en je beter kan vertellen wat de mensen graag willen horen….
Zo zijn er verschillende verhalen wat de macht op een andere kan doen! Je hart op de tong hebben is dan ook iets wat je dan vooral niet moet doen, leren naar de wetten en de verandering in fases door voeren.
Zelf vind ik het boek boeiend en ben benieuwd welke machtsmiddelen aan bod komen. Hieronder al vast 1 wet!
Wet 1 Overschaduw uw meerdere nooit
Geef de mensen die boven u staan altijd het behaaglijke gevoel dat ze superieur zijn. Inuw verlangen hen gunstig te stemmen en indruk op hen te maken moet u niet al te zeermet uw talenten te koop lopen, want u zou het tegenovergestelde kunnen bereiken: zegaan zich angstig en onveilig voelen. Bewerkstellig dat uw meerderen genialer lijken danze zijn en u zult de hoogste toppen van de macht bereiken.
Wet 2 Vertrouw niet te veel op uw vrienden, gebruik uw vijanden
Hoed u voor vrienden: omdat ze gemakkelijk aan jaloezie ten prooi vallen, zijn ze eerdergeneigd u te verraden. Ze kunnen zich ook te zeer in de watten gelegd voelen en zichbedillerig gaan gedragen. Als u een voormalige vijand in dienst neemt, zal hij zich loyaleropstellen dan een vriend, want hij heeft meer te bewijzen. Het is zelfs zo dat u meer tevrezen heeft van vrienden dan van vijanden. Als u geen vijanden hebt, zorg er dan opeen of andere manier voor dat u ze krijgt.
Posted by Brigitte on 9 februari 2012
Vandaag kreeg ik een nieuwe maandrooster voor volgende maand, en tot mijn verbazing zag ik een totale veranderingen! Heb in de korte tijd al 3 managers versleten, en afspraken gemaakt over mijn werkdagen. Leek allemaal mooi opgelost te zijn, wat meer dagen dubbele diensten en dan 2 dagen in de week vrij zodat ik op de kleinkinderen kan passen. Bij de vorige manager ging het ook fout, weer besproken en volgens haar de afspraken opgezocht en werd weer opgelost! Maar vandaag liep het dus anders. Deze manager kon geen afspraken vinden, geen duidelijkheid geven!!! Bla bla bla verhaal en ik had maar recht op een roostervrije dag ondanks je soms weken hebt van 6 dagen werk. Kleine diensten zodat het werken lekker verspeidt is over de hele week!! Weer elke dag met je werk bezig zijn, en je prive leven en je sociale contacten komt langzaam om minium te staan en dat voor 20 urige werkweek ! Toch van de zotte en van de pot gerukt…
Nu langzaam mijn twijfels als ik nog wel zo verder wil gaan tot mijn 65ste…Wil ik nog wel in de gezondheidzorg werken??
Vandaag toch nog maar mijn voormalige manager gemaild in wanhoopsdaad en wist gelukkig nog van de afspraken af….zou er toch een oplossing komen….of moet ik mijn CV online gaan zetten.
Posted by Brigitte on 8 februari 2012
Vandaag al vroeg uit de veren…alhoewel de nacht ook niet zo bijzonder goeds bracht…Onze kleinzoon had zijn nacht ook niet en zette het steeds op huilen, en alhoewel hij nooit onze nachtelijke uren verstoort! Gisteren kwamen tot ontdekking dat zijn teentje onstoken was en deze zuster oma had hem al in de soda gezet om het pus eronder uit te krijgen(wat gelukt was)! In zijn teentje zat nog een stukje nagel wat eruit moest maar dat was echt dokterswerk onder begeleiding van assistente oma is het gelukt om het te verwijderen, alleen dat betekende wel dat ik in een snelle tempo aangekleed en gewassen moest zijn om nog binnen het spreekuur geholpen kon worden!
Thuis gekomen even een snel belletje naar mijn moeder om de boodschappen te noteren…jaja te koud voor de oudjes om eruit te gaan dus dat moest ook gebeuren, en voor de boodschappen even nog langs mijn schoonmoeder in het verzorgenstehuis….Tijdnood, rennen haasten en op naar de winkels met lange rijen. Uiteindelijk waren we net voor 2 uur klaar en haasten om onze kleinzoon van school te halen.Boodschappen afgeven, zwemles, eten koken, stofzuigen(alhoewel dat ding nog in de kamer staat), als dat allemaal maar ging lukken. Na een snelle hap in een race tempo naar het zwembad….even time out. Jessy lekker in het water en oma ploft op de stoel…..zennnn even rust, maar helaas een stel schreeuwende blagen die de zin niet krijgen voeren hun volume op, dat je bijna die stembanden wil knippen. Na de zwemles snel de vermoeide kleinzoon terug brengen, en even oppassen op de koters tot mama weer terug was van haar winkelgedrag!
Enige waar ik nog aan denken was !!!! Ik wil na huis, stoel, koffie, rust en een warm bad en een heerlijk bedje met een goede nachtrust want morgen begint mijn estafette dubbele diensten van werken. ….
Posted by Brigitte on 7 februari 2012
Vandaag hadden we een drukke dag. We moesten naar Nijmegen toe voor een belangrijk gesprek( wordt later ooit verteld als mijn behoefte erna is) en hopen op een goede uitslag. Was wel vlieg werk want 1600 uur moest ik weer werken, en hoopte dat alles wat op afspraak zou verlopen. Mijn wens ging in vervulling en waren we 15.30 uur weer in Arnhem. Snel een bakkie koffie en een zure appel en aan het werk!
Verliep gelukkig vlekkenloos en niemand heeft ernstige gevolgen overgehouden aan mijn bezoek. Alhoewel!!
19.00 uur kon ik eindelijk aan mijn tweede maaltijd, en tevens mijn dinner beginnen. Wat natuurlijk heerlijk smaakte, dankzij mijn schoondochter.
Soms hoop ik gewoon op een weekje winterslaap….diep ondergedoken in een holletje waar niemand bij kan komen! Helaas is dat nu alleen voor mijn kat weg gelegd!
Mijn weblog ligt nog steeds under construction en ben ik driftig op zoek naar een oplossing om snel me oude logs weer te plaatsen….Stay tuned
Posted by Brigitte on 6 februari 2012
Mijn eerste log op de website totaal vernieuwd en natuurlijk moet er nog veel veranderen, maar helaas pindakaas is mijn tijd wat beperkt om het snel af te krijgen…. Update van mijn bestaan de afgelopen jaar. Ben natuurlijk een trotse oma van 3 kleinkinderen en hoop hier nog lang van te mogen genieten. Ik zeg maar zo, hoe meer zielen hoe meer vreugde. Soms is het wel hectisch om alles volgens schema te laten verlopen maar gelukkig doen we in dit gezin aan hand en spandiensten en delen we een gezamelijke agenda!
Battlestreet is altijd een soort weblog geweest met een openminded denkwerk van me zelf en wat andere denken BOEIE…my life en geniet er van om mijn gedachte soms even de vrije loop te geven.
Wat staat er dit jaar in de planning…Yep ik ga weer naar de schoolbanken terug om mijn hersencellen weer op pijl te brengen en gebruik daarbij mijn humor en mijn ZENNN methode om een rustpunt in mezelf te krijgen.
Lekker van je afschrijven, even lekker gillen op mijn toetsbordenis een manier tegen alles waar ik anders over denk! (en dat is nog wel eens wat)
Ga ook even dieper graven in mijn verleden en het speuren in mijn bedovergrootvoorvaderen is begonnen, en duisteren geheimen zijn al aan het ligt gekomen!!! Hiermeer over weten?? Stay tuned!
Filed Under: Log Comments:
Posted by Brigitte on 5 februari 2012
Blijf wel testen zo hahahaha
Posted by Brigitte on 23 augustus 2006
Was een drukke vakantietijd voor ons, veel gedaan, tussendoor heel veel meegemaakt en ook veel gehoord, en langzaam aan het verwerken gegaan.
Deel voor deel je leven weer structuur en ritme geven….alles relativeren en je leven weer oppakken.
Scholen zijn begonnen en de kinderen moeten weer in ritme komen. Voor Dolin is het zwaar tegenvallen misschien, want haar schooltijd lag al weer wat jaren achter haar…..gelukkig besloten om toch verder te gaan leren. Zoals een oud spreekwoord zegt, Je bent nooit te oud om te leren.
Omdat Jessy er ook is, moet er veel geregeld worden….kinderopvang is nog niet op gang en veel regelwerk om toch iedereen aan het werk en op school te houden. Lesroosters en werktijden aan proberen te passen en met hulp van lieve schoonzussen toch mogelijk om Dolinda’s eerste schoolperiode niet te laten missen.
tot zover dus even een tijdelijke update van mijn jachterig bestaan.”;
Posted by Brigitte on 10 april 2006
Ben niet fanatiek met dagelijks een logje te schrijven, niet gehaaid genoeg om elke dag wat nieuws te bedenken om weer in het virituele pennetje te duiken, en al helemaal niet hou ik van vaste gewoontes. Dagelijkse rituele wat elke dag een sleur aan je leven geeft, en hou wel van actie en veranderingen. Kan van mezelf wel zeggen dat ik wel in ben voor gein, humor, pret en lol….Kan ook heel seriues zijn als daar voor onderwerpen zijn wat me aanspreekt. Kan heel goed een luisterende oor bieden, maar wie zou ik niet zijn om ook gerust iemand onder de tafel te lullen….
Naar deze inleiding, vroeg ik me gisteren ook af, van wie heb ik deze eigenschappen allemaal. Karaktertrek is het iets wat me ouders dat meegegeven hebben, deel te maken uit me opvoeding, of juist wat in de afgelopen jaren ontwikkeld heb. Ga ik terug naar me kindertijd kan ik nog veel dingen herrinneren, me moeder is sinds kort trouwe lezer geworden van me weblog, dus zal de fouten en aanvullingen misschien wel meekrijgen.
Was het jongste kind van een gezin van 3 kinderen, na 2 jongens, was de wens van me ouders toch wel een meisje. Niet de bedoeling, maar toch met open armen ontvangen. Werd op vrijdag de 13de geboren, wat normaal al geen goeie voortekens zijn, maar 5 minuten bond en blauw geslagen te zijn geweest moet ik het toch wel eindelijk op schreeuwen hebben gezet. Kan zijn dat het al een klein traumatje is gebleven. Maar zoals mijn motto dan kan wezen, wordt je hard van. Werd gelijk de wieg in gesmeten en amper naar me omgekeken, want mijn broer schijnt erg ziek te zijn geweest en alle aandacht ging naar hem. Op zich als pasgeborende wil je toch wel even schreeuwen naar de aandacht. Gelukkig werd ik later toch wel rijkelijk beloond met een warme borst van me moeder. Was geboren, maar eigenlijk niet gewenst door mijn broer….Jongetje was voor hem beter geweest, en jaren heeft hij me dat niet in dank afgenomen. Diende ook regelmatig voor speeltoytje al gevangen indiaantje. Vastgebonden aan een paal. Gelukkkig was mijn stemvolume al aardig boven de decibel, en werd geredt door mijn oudste broer of moeder.
Ondanks deze kleine voorvalletjes ben ik levenslustig en me broer inmiddels vergeven….en vandaar uit is er toch een deel van me karakter ontstaan, om goed voor mezelf op te komen….Of zou het toch in mijn gene zitten